Het gras is altijd groener...
Het zit in onze westerse genen dat wij continu op zoek zijn naar verbetering. Wij moeten bepaalde facetten in ons leven uitbreiden, groter maken, sneller, betrouwbaarder, en vooral prestigieuze. We hangen er etiketten aan, associëren het eindproduct met status, roem en aanzien. En als dat bepaalde doel behaald is, geanalyseerd, ontleed, her-ingeschikt en aan onze tijd is aangepast beginnen we weer van voor af aan.
Onze aanpak van bepaalde zaken heeft de Westerse wereld gemaakt zoals deze nu is. Met zijn goede, en met zijn slechte kanten. We kijken ver over de grenzen, nemen bepaalde gebruiken en rituelen over om onze maatschappij te verkleuren, te verbeteren. Al zien we daar iets beter dan storten wij ons daarop en maken het ons eigen. Op dat gebied is het gras aan de andere kant altijd net iets groener.
Dit is ook het geval van de krijgskunsten en/of vechtsporten in onze westerse wereld; als we hun oorsprong achterhalen zien we dat het gras aan de andere kant altijd groener is geweest. In de jaren 50 was Judo iets volkomen exotisch. Het was onbekend, daardoor weinig beoefend en onderwezen. Zelfs toen in 1927 In Honlulu, Hawaï, karate werd gedemonstreerd was het zelfs voorpagina nieuws
Binnen 10 jaar kwam daar verandering in. In de jaren 60 werd het karate alom bekend. Nog geen 5 jaar later waren in elke grote stad al Dojo te vinden.
In de jaren 70 waren er al veel groene grasvelden om de Krijgskunsten weg te grazen. Steeds meer richtingen en variaties kwamen naar voren. Ook diverse Kungfu stijlen werd ondergebracht in de reeks groen gras. De meeste hiervan waren nog aantrekkelijker dan de andere. (Omdat ze nieuwer waren, exotischer). Alternatieve stijlen zoals karate en Judo werden daardoor van hun populariteit teniet gedaan.
Er was groen gras in overvloed voor het geïnteresseerde publiek. Stijlen zoals Ninjutsu kwamen op en de media deed er een schepje bovenop door de vele films en TV series. In de jaren 80 zette deze trend zich door tot aan de dag van vandaag. We worden overspoeld aan nieuwe diversiteit; capoeira, Mixed Martial Arts, kajukenbo, krav maga, systema, Martial-Jutsu, vivada, kapap, Taiyando, samboa, en ga zo maar door.
De Bujutsu rage ?
In al dit gezoek naar iets nieuws op dit gebied, is het niet uitgesloten dat in de jaren '90 weer iets nieuws naar voren wordt gebracht. En zo geschiedde het. Vandaag de dag staat er een nieuwe weide open met groen gras: de Bujutsu, de klassieke Krijgskunsten uit het feduale Japan, circa 1400 - 1867.
De Bujutsu, ook wel benaamd als Koryu (lett. oude tradities), brengen weer iets nieuws onder de zon. De waarschijnlijke redenen waarom Westerlingen zich aangetrokken voelen tot deze tak, die bedoeld was voor de Japanse krijgsklasse uit de middeleeuwen zijn:
Verering
Ondanks onze hongerige drang naar alles wat nieuw en modern is, heeft een kleine groep onder ons grote respect voor de geschiedenis. Zoiets ouds zoals de Koryu moet wel bepaalde waarde hebben gehad in het verloop van de geschiedenis.
Ver-romantisering.
Populaire boeken en films hebben het 'Samurai zwaardmanschap' tot cult en helden verheven. De samurai zelf, een krijger gekleed in zijde kimono, bedreven in poetry en de kunst van het thee zetten, rechtschapen en een man van eer; dit zijn beelden dat een enorme aantrekkingskracht uitoefende op mensen.
Elite
De bekrachtiging van een koryu geeft een voordeel aan individualisten die er waarde aan hechtten om iets anders te doen dan de massa. Er zijn misschien wel 4 zwarte banden in je leefomgeving, maar hoeveel 'meester-zwaardvechters' of 'moderne samurai' zijn er vandaag de dag.
Effectiviteit
Sinds deze stijlen intern de Bujutsu een ervaring hebben ontwikkeld vanuit ervaring op het slagveld bestaat er de veronderstelling dat de Koryu vol zit met 'geheime technieken'. Dat daardoor men zich beter verdedigen kan in moderne noodsituaties.
Integriteit, onkreukbaarheid
Iedereen die verwikkeld en toegewijd is in de wereld van de Budo is wel eens blootgesteld aan leugens, afkeuring en onhandelbare incompetentie van management. De interne organisatie problemen, het onverdiend krijgen van bevoegdheden, gradaties en titels, en de eindeloze strijd naar meer geld en macht zorgen ervoor dat de filosofie en doelstellingen van veel Budovormen langzaam afbrokkelen.
Dit is veelal het uitgangspunt van enthousiastelingen die zich in de wereld van de Bujutsu storten. Dat dit nooit in de wereld van de Bujutsu is gebeurt is natuurlijk onzin. De wereld bestaat immers niet alleen uit engeltjes.
Onze aanpak van bepaalde zaken heeft de Westerse wereld gemaakt zoals deze nu is. Met zijn goede, en met zijn slechte kanten. We kijken ver over de grenzen, nemen bepaalde gebruiken en rituelen over om onze maatschappij te verkleuren, te verbeteren. Al zien we daar iets beter dan storten wij ons daarop en maken het ons eigen. Op dat gebied is het gras aan de andere kant altijd net iets groener.
Dit is ook het geval van de krijgskunsten en/of vechtsporten in onze westerse wereld; als we hun oorsprong achterhalen zien we dat het gras aan de andere kant altijd groener is geweest. In de jaren 50 was Judo iets volkomen exotisch. Het was onbekend, daardoor weinig beoefend en onderwezen. Zelfs toen in 1927 In Honlulu, Hawaï, karate werd gedemonstreerd was het zelfs voorpagina nieuws
Binnen 10 jaar kwam daar verandering in. In de jaren 60 werd het karate alom bekend. Nog geen 5 jaar later waren in elke grote stad al Dojo te vinden.
In de jaren 70 waren er al veel groene grasvelden om de Krijgskunsten weg te grazen. Steeds meer richtingen en variaties kwamen naar voren. Ook diverse Kungfu stijlen werd ondergebracht in de reeks groen gras. De meeste hiervan waren nog aantrekkelijker dan de andere. (Omdat ze nieuwer waren, exotischer). Alternatieve stijlen zoals karate en Judo werden daardoor van hun populariteit teniet gedaan.
Er was groen gras in overvloed voor het geïnteresseerde publiek. Stijlen zoals Ninjutsu kwamen op en de media deed er een schepje bovenop door de vele films en TV series. In de jaren 80 zette deze trend zich door tot aan de dag van vandaag. We worden overspoeld aan nieuwe diversiteit; capoeira, Mixed Martial Arts, kajukenbo, krav maga, systema, Martial-Jutsu, vivada, kapap, Taiyando, samboa, en ga zo maar door.
De Bujutsu rage ?
In al dit gezoek naar iets nieuws op dit gebied, is het niet uitgesloten dat in de jaren '90 weer iets nieuws naar voren wordt gebracht. En zo geschiedde het. Vandaag de dag staat er een nieuwe weide open met groen gras: de Bujutsu, de klassieke Krijgskunsten uit het feduale Japan, circa 1400 - 1867.
De Bujutsu, ook wel benaamd als Koryu (lett. oude tradities), brengen weer iets nieuws onder de zon. De waarschijnlijke redenen waarom Westerlingen zich aangetrokken voelen tot deze tak, die bedoeld was voor de Japanse krijgsklasse uit de middeleeuwen zijn:
Verering
Ondanks onze hongerige drang naar alles wat nieuw en modern is, heeft een kleine groep onder ons grote respect voor de geschiedenis. Zoiets ouds zoals de Koryu moet wel bepaalde waarde hebben gehad in het verloop van de geschiedenis.
Ver-romantisering.
Populaire boeken en films hebben het 'Samurai zwaardmanschap' tot cult en helden verheven. De samurai zelf, een krijger gekleed in zijde kimono, bedreven in poetry en de kunst van het thee zetten, rechtschapen en een man van eer; dit zijn beelden dat een enorme aantrekkingskracht uitoefende op mensen.
Elite
De bekrachtiging van een koryu geeft een voordeel aan individualisten die er waarde aan hechtten om iets anders te doen dan de massa. Er zijn misschien wel 4 zwarte banden in je leefomgeving, maar hoeveel 'meester-zwaardvechters' of 'moderne samurai' zijn er vandaag de dag.
Effectiviteit
Sinds deze stijlen intern de Bujutsu een ervaring hebben ontwikkeld vanuit ervaring op het slagveld bestaat er de veronderstelling dat de Koryu vol zit met 'geheime technieken'. Dat daardoor men zich beter verdedigen kan in moderne noodsituaties.
Integriteit, onkreukbaarheid
Iedereen die verwikkeld en toegewijd is in de wereld van de Budo is wel eens blootgesteld aan leugens, afkeuring en onhandelbare incompetentie van management. De interne organisatie problemen, het onverdiend krijgen van bevoegdheden, gradaties en titels, en de eindeloze strijd naar meer geld en macht zorgen ervoor dat de filosofie en doelstellingen van veel Budovormen langzaam afbrokkelen.
Dit is veelal het uitgangspunt van enthousiastelingen die zich in de wereld van de Bujutsu storten. Dat dit nooit in de wereld van de Bujutsu is gebeurt is natuurlijk onzin. De wereld bestaat immers niet alleen uit engeltjes.
De Bujutsu zijn/ waren
| • | bedoeld voor professionele militaire klasse, niet voor de burgerbevolking |
| • | bijna niet beïnvloed door het Zen Boeddhisme. De spirituele aspecten die er toch voorkomen in een Koryu zijn die van 'mikkyo', een esoterische manier van Buddhisme |
| • | niet aan verandering onderhevig en zonder uitzondering georganiseerd intern de Ryu (school), een feodaal instituut met pedagogische, politieke en culturele aspecten die totaal verschillend zijn van moderne commerciële ondernemingen. |
Onmiskenbaar heeft de koryu een aantrekkingskracht op ons westerlingen.
Om in mijn beeldspraak te blijven; men moet wel begrijpen dat de smaak van dat Koryu-gras niet voor iedereen goed verteerbaar is...
Een aantal westerlingen zijn naar Japan gegaan om de koryu te bestuderen. Sommige hebben toegang verkregen tot de training intern een klassieke Ryu. Een aantal hiervan hebben door intense studie en training een heldere ervaring opgedaan. En een bijzonder klein aantal hebben toestemming verkregen om een gedeelte of het totale curriculum waarin zij hebben getraind te onderwijzen.
(zoals we later zullen zien is dit absoluut cruciaal als de Ryu wil blijven overleven; niemand, maar dan ook absoluut niemand heeft bevoegdheid om Koryu te onderwijzen zonder de expliciete toestemming van een gekwalificeerde hoofdmeester. Om dit te kunnen aantonen is er een ondertekende Mokuroku (lijst van vaardigheden) nodig!!
Bijna al deze mensen hebben de route gevolgd die in midden jaren 60 waren uitgestippeld door wijlen Donn Dreager.
Om in mijn beeldspraak te blijven; men moet wel begrijpen dat de smaak van dat Koryu-gras niet voor iedereen goed verteerbaar is...
Een aantal westerlingen zijn naar Japan gegaan om de koryu te bestuderen. Sommige hebben toegang verkregen tot de training intern een klassieke Ryu. Een aantal hiervan hebben door intense studie en training een heldere ervaring opgedaan. En een bijzonder klein aantal hebben toestemming verkregen om een gedeelte of het totale curriculum waarin zij hebben getraind te onderwijzen.
(zoals we later zullen zien is dit absoluut cruciaal als de Ryu wil blijven overleven; niemand, maar dan ook absoluut niemand heeft bevoegdheid om Koryu te onderwijzen zonder de expliciete toestemming van een gekwalificeerde hoofdmeester. Om dit te kunnen aantonen is er een ondertekende Mokuroku (lijst van vaardigheden) nodig!!
Bijna al deze mensen hebben de route gevolgd die in midden jaren 60 waren uitgestippeld door wijlen Donn Dreager.
Kaminoda Tsunemori en Donn F. Draeger
Iets kleins is niet zomaar uit te sluiten
Het contrast tussen deze buitenlandse beoefenaars van koryu zijn de verschillende manieren van betrokkenheid en doelstellingen met betrekking van de beoefening van de Bujutsu. Er zijn er die een geruime tijd hebben getraind en nog steeds doen. En er is een groep die ernaar streeft om een representatie neer te zetten van het eindproduct.
Als resultaat zijn er bijzonder veel individuen hier in het Westen die geloven dat ze een klassiek systeem trainen. Fraude en misleiding met betrekking tot de klassieke bujutsu zijn een droevig aspect geworden in de westerse wereld van de krijgskunst. Daarmee neemt ook de verwarring en foutieve informatie toe. Die problemen worden alleen maar groter omdat de bugei-sha, de beoefenaar van bujutsu, een groot vlak beslaat van het totale aanbod in koryu.
Het eindresultaat is een scala van leerlingen die naar verloop van tijd van een niveau hebben bereikt dat zijzelf onderricht gaan geven, in een koryu waarin de leraar zelf geen bevoegdheid in heeft gehad. Een ander probleem zijn de mensen die zelf een systeem gaan creëren. Ingedekt met kleine organisaties (in de naam van ; X-DOJO, genootschap, organisatie en zelfs bonden) worden er diploma's en zelfgemaakte mokuroku afgegeven.
Al deze problemen hebben dezelfde oorsprong. Alles valt terug te halen op fundamentele mis opvattingen over de essentie van de bujutsu en de koryu die deze hebben doorgegeven.
Het contrast tussen deze buitenlandse beoefenaars van koryu zijn de verschillende manieren van betrokkenheid en doelstellingen met betrekking van de beoefening van de Bujutsu. Er zijn er die een geruime tijd hebben getraind en nog steeds doen. En er is een groep die ernaar streeft om een representatie neer te zetten van het eindproduct.
Als resultaat zijn er bijzonder veel individuen hier in het Westen die geloven dat ze een klassiek systeem trainen. Fraude en misleiding met betrekking tot de klassieke bujutsu zijn een droevig aspect geworden in de westerse wereld van de krijgskunst. Daarmee neemt ook de verwarring en foutieve informatie toe. Die problemen worden alleen maar groter omdat de bugei-sha, de beoefenaar van bujutsu, een groot vlak beslaat van het totale aanbod in koryu.
Het eindresultaat is een scala van leerlingen die naar verloop van tijd van een niveau hebben bereikt dat zijzelf onderricht gaan geven, in een koryu waarin de leraar zelf geen bevoegdheid in heeft gehad. Een ander probleem zijn de mensen die zelf een systeem gaan creëren. Ingedekt met kleine organisaties (in de naam van ; X-DOJO, genootschap, organisatie en zelfs bonden) worden er diploma's en zelfgemaakte mokuroku afgegeven.
Al deze problemen hebben dezelfde oorsprong. Alles valt terug te halen op fundamentele mis opvattingen over de essentie van de bujutsu en de koryu die deze hebben doorgegeven.
Deze voormalig marine officier had een grote interesse in de krijgskunsten die werden beoefend in het naoorlogse Japan. Zijn activiteiten leidde ertoe dat hij uiteindelijk werd toegelaten in de koryu. Dreager zijn expertise maakte zoveel indruk op diverse Japanse Koryu experts dat hij enthousiast de opleiding van andere buitenlanders (westerlingen) op zich nam tijdens de jaren 60 en 70We moeten wel in gedachten houden dat het aantal westerse Koryu beoefenaars waar we over spreken in die tijd een fractie uitmaakte van de duizenden andere westerlingen die de moderne Budo beoefenden. Volgens een schatting moeten dit er maar slechts een paar dozijn zijn geweest
Copyright © Saji Dojo l Saji Dojo Productions 2011 l All rights reserved
end page
