Je ziet vaak, als je een vechtsportschool binnenkomt, dat leerlingen op een luide manier iets lijken te zeggen wat lijkt op ‘oes’, en gelijktijdig met de handen tegen de dijen slaan. En dit is een ritueel wat feitelijk niet algemeen gebruikelijk is in Japan.
Waar komt dit gebruik dan vandaan? Meik Skoss van Koryu Books vertelt over zijn ervaring in Japan: “dat hele ‘osu’ gedoe is een ding van studenten, en dan nog voornamelijk van kinderen aan de minder goede scholen.
De Yoshinkan en een klein aantal karate dojo zeggen ook osu, maar de meeste mensen beschouwen dit als tamelijk kinderachtig en zelfs belachelijk.
In de karate dojo, waar een persoonlijk leerling van Miyagi Chojun en Higa Seiko sensei les geeft, worden mensen die "osu" zeggen, vriendelijk vermaand dat dit niet gepast is in een dojo in Okinawa. De tweede keer zouden ze er iets minder vriendelijk op gewezen worden.
Robert Mustard was hoofd buitenlands lesgever aan de Yoshinkan Honbu Dojo in Tokyo, en heeft het volgende te vertellen over osu: “In de Yoshinkan Aikido van Shioda Gozo zegt men 'osu' bij het binnenkomen van de dojo, bij het begin van de les en als de sensei een techniek toont. Dit is een overblijfsel van Shioda sensei’s studies aan de Takushoku universiteit, waar de sportclubs het woord gebruikten als een soort groet. (Takushoku universiteit is ten andere berucht als bolwerk van zeer ver extreem rechts extremisme.) De betekenis van osu is ‘duwen, doorzetten’ in de zin van dat het de bereidheid uitdrukt de harde training te blijven volgen.”
Karl Friday, professor Japanse geschiedenis, zegt ons het volgende: “osu wordt gebruikt als een krachtige, ruwe groet in sommige delen van Osaka.
De begroeting “osu” is echter niet hetzelfde woord als het werkwoord “osu” (duwen), en hoewel dit keer op keer herhaald wordt door westerse krijgskunstenaars, heb ik het nooit op deze manier horen uitleggen in Japan. Dit wil natuurlijk niet veel zeggen, hoeveel mensen kunnen de oorsprong van ‘hallo’ juist uitleggen? Het is niet uitgesloten dat de groet van dit werkwoord afgeleid is, maar er zijn minstens een dozijn begrippen die ook “osu” uitgesproken worden, en die veel waarschijnlijker zijn als oorsprong van de groet dan “duwen”.
De meest voor de hand liggende is een afkorting van Ohayou gozaimasu (goede morgen, of beter, de eerste groet van de dag). Het probleem hiermee is dat in karate “osu” niet enkel als groet gebruikt wordt, maar ook als antwoord op een bevel enzo. Mijn eigen favoriete interpretatie is dat "osu" een aanpassing is van het klassieke werkwoord "osu," een zeer eerbiedige vorm van “zeggen”, zodat het kan betekenen “ik hoor wat u zegt”. Hoe het ook is, in het hedendaagse taalgebruik is osu een erg ruw, bijna onbeleefd woord, dat bijna nooit gebruikt wordt buiten studentenclubs.”
De reden voor het gebruik van Japanse schooljongenspraat in sommige westerse dojos waar een krijgskunst uit Japan wordt beoefend, zal wel altijd een mysterie blijven.
bron: Hajime
Waar komt dit gebruik dan vandaan? Meik Skoss van Koryu Books vertelt over zijn ervaring in Japan: “dat hele ‘osu’ gedoe is een ding van studenten, en dan nog voornamelijk van kinderen aan de minder goede scholen.
De Yoshinkan en een klein aantal karate dojo zeggen ook osu, maar de meeste mensen beschouwen dit als tamelijk kinderachtig en zelfs belachelijk.
In de karate dojo, waar een persoonlijk leerling van Miyagi Chojun en Higa Seiko sensei les geeft, worden mensen die "osu" zeggen, vriendelijk vermaand dat dit niet gepast is in een dojo in Okinawa. De tweede keer zouden ze er iets minder vriendelijk op gewezen worden.
Robert Mustard was hoofd buitenlands lesgever aan de Yoshinkan Honbu Dojo in Tokyo, en heeft het volgende te vertellen over osu: “In de Yoshinkan Aikido van Shioda Gozo zegt men 'osu' bij het binnenkomen van de dojo, bij het begin van de les en als de sensei een techniek toont. Dit is een overblijfsel van Shioda sensei’s studies aan de Takushoku universiteit, waar de sportclubs het woord gebruikten als een soort groet. (Takushoku universiteit is ten andere berucht als bolwerk van zeer ver extreem rechts extremisme.) De betekenis van osu is ‘duwen, doorzetten’ in de zin van dat het de bereidheid uitdrukt de harde training te blijven volgen.”
Karl Friday, professor Japanse geschiedenis, zegt ons het volgende: “osu wordt gebruikt als een krachtige, ruwe groet in sommige delen van Osaka.
De begroeting “osu” is echter niet hetzelfde woord als het werkwoord “osu” (duwen), en hoewel dit keer op keer herhaald wordt door westerse krijgskunstenaars, heb ik het nooit op deze manier horen uitleggen in Japan. Dit wil natuurlijk niet veel zeggen, hoeveel mensen kunnen de oorsprong van ‘hallo’ juist uitleggen? Het is niet uitgesloten dat de groet van dit werkwoord afgeleid is, maar er zijn minstens een dozijn begrippen die ook “osu” uitgesproken worden, en die veel waarschijnlijker zijn als oorsprong van de groet dan “duwen”.
De meest voor de hand liggende is een afkorting van Ohayou gozaimasu (goede morgen, of beter, de eerste groet van de dag). Het probleem hiermee is dat in karate “osu” niet enkel als groet gebruikt wordt, maar ook als antwoord op een bevel enzo. Mijn eigen favoriete interpretatie is dat "osu" een aanpassing is van het klassieke werkwoord "osu," een zeer eerbiedige vorm van “zeggen”, zodat het kan betekenen “ik hoor wat u zegt”. Hoe het ook is, in het hedendaagse taalgebruik is osu een erg ruw, bijna onbeleefd woord, dat bijna nooit gebruikt wordt buiten studentenclubs.”
De reden voor het gebruik van Japanse schooljongenspraat in sommige westerse dojos waar een krijgskunst uit Japan wordt beoefend, zal wel altijd een mysterie blijven.
bron: Hajime
Oesss...
Copyright © Saji Dojo l Saji Dojo Productions 2011 l All rights reserved
end page
